Jullie willen allebei hulp, maar niet hetzelfde gesprek: alleen of samen beginnen?

Jullie willen allebei hulp. Daarover zijn jullie het eens. Maar zodra je bespreekt wat je zoekt, blijkt dat de één vooral samen wil praten en de ander eerst ruimte wil voor een eigen vraag.

Misschien wil jij begrijpen waarom gesprekken steeds ruzie worden. Je partner wil aandacht voor stress die ook op het werk en buiten jullie relatie speelt. Of andersom. Dat verschil hoeft geen afwijzing van de relatie te zijn. Toch kan het zo voelen: gaan we dit nu samen aanpakken, of sta ik er alsnog alleen voor?

Individuele en gezamenlijke hulp bieden een andere gespreksruimte; de doelen kunnen elkaar wel overlappen. Je kunt eerst verduidelijken wat ieder wil bespreken, zonder meteen te bepalen wie het probleem heeft. Bij psychische klachten of twijfel over behandeling kan de huisarts met je kijken welke hulp past.

Wat wil je zelf kunnen bespreken?

Begin bij je eigen vraag. Niet bij de verklaring die je hebt voor het gedrag van je partner, maar bij wat je zelf ervaart en wilt onderzoeken.

‘Ik wil leren omgaan met de druk op mijn werk’ is een andere vraag dan ‘ik wil dat wij thuis kunnen praten zonder elkaar te onderbreken’. De eerste richt zich op jouw omgang met werkdruk; de tweede op jullie onderlinge gesprek.

Er kan overlap zijn. Werkdruk kan invloed hebben op hoe je thuis reageert; een ruzie kan je de volgende dag blijven bezighouden. Je hoeft niet precies vast te stellen wat de oorzaak was om hulp te mogen vragen.

Als jullie veilig en vrijwillig kunnen overleggen, laat ieder dan deze zin afmaken: ‘Ik zoek iemand met wie ik kan bespreken…’ Luister eerst naar het antwoord. Probeer het niet meteen om te zetten in jouw eigen hulpvraag. Misschien hoor je iets wat je nog niet wist.

Wanneer is een eigen gesprek een passende mogelijkheid?

In een individueel gesprek is ruimte voor jouw ervaringen, grenzen en keuzes. Misschien wil je onderzoeken waarom je zo moeilijk nee zegt, hoe je met veranderingen omgaat of wat je zelf wilt. Je hoeft daarvoor niet samen met je partner een uitleg te maken.

Bij individuele coaching bij Spreekhuys spreek je met één coach over je eigen vragen. De partner die niet aanwezig is, wordt niet beoordeeld of op afstand begeleid. Het doel is niet om jouw partner via jou te beoordelen of te overtuigen.

Dat onderscheid helpt om je verwachtingen te bespreken. ‘Ik wil onderzoeken wat voor mij nog houdbaar is’ kan een eigen vraag zijn. ‘Ik wil dat de coach vaststelt waarom mijn partner dit doet’ vraagt iets wat een gesprek met alleen jou niet kan vaststellen.

Niet iedere persoonlijke vraag hoort bij coaching. Thuisarts beschrijft verschillende vormen van hulp bij problemen en stress, waaronder maatschappelijk werk en hulp via de huisarts. Bij aanhoudende of ernstige psychische klachten, of als je niet weet of behandeling nodig is, bespreek je je situatie met de huisarts. Een coachingsgesprek vervangt geen medische of psychologische behandeling.

Wat kun je samen onderzoeken?

Willen jullie onderzoeken hoe gesprekken tussen jullie verlopen, hoe je verwachtingen afstemt of wat ieder mist in het contact? In een gezamenlijk gesprek kunnen beide partners vertellen en op elkaar reageren. Een individueel gesprek kan die uitwisseling niet vervangen.

Dat betekent niet dat jullie vooraf hetzelfde moeten voelen of hetzelfde resultaat moeten wensen. De één kan hopen op meer nabijheid; de ander wil begrijpen of er nog ruimte is voor de eigen behoeften. Bespreek die verschillende wensen zonder een uitkomst af te dwingen.

Bij relatiecoaching bij Spreekhuys begeleiden Saskia en Richard beide partners samen. Spreekhuys biedt coaching, geen relatietherapie. Of coaching bij jullie vragen past, vraagt zorgvuldige afstemming; het woord ‘relatieprobleem’ bepaalt niet vanzelf welke hulp nodig is. Het verschil lees je uitgebreider in Relatiecoaching of relatietherapie?.

Vrijwilligheid is belangrijk. Je mag een gezamenlijk gesprek voorstellen, maar niet bepalen dat je partner moet deelnemen of eerst individuele begeleiding moet volgen.

Zet de vragen naast elkaar, niet tegenover elkaar

Als het veilig is, kun je ieder voor jezelf twee korte zinnen formuleren. Je hoeft ze niet op te schrijven als dat niet prettig of veilig is. Een van de twee vragen mag ook leeg blijven. Je hoeft geen individuele én gezamenlijke hulpvraag te hebben.

Mijn eigen vraag: ‘Wat wil ik over mezelf, mijn situatie of mijn keuzes bespreken?’

Mijn vraag over ons contact: ‘Wat wil ik samen met jou kunnen onderzoeken?’

Een voorbeeld kan zijn:

‘Ik wil voor mezelf bespreken hoe ik met werkdruk omga. Met jou wil ik bespreken wat we doen als ik na het werk nauwelijks nog kan luisteren.’

De ander kan iets anders noemen:

‘Ik wil voor mezelf begrijpen waarom ik mijn wensen zo lang inslik. Samen wil ik bespreken hoe ik iets kan vragen zonder dat ons gesprek meteen stopt.’

Dit zijn voorbeeldzinnen, geen uitspraken van cliënten. Kijk na het uitspreken naar wat jullie beiden herkennen en wat een eigen vraag blijft. Vraag: ‘Welk onderwerp willen we samen bespreken, en voor welke vraag wil ieder zelf hulp zoeken?’

Je hoeft de inhoud van individuele gesprekken niet met je partner te delen. Als het veilig is, kun je wel bespreken welke afspraken of welk gedrag gevolgen hebben voor jullie beiden. Daarvoor hoef je geen vertrouwelijke gespreksinhoud prijs te geven.

Moet je eerst alleen of eerst samen beginnen?

Daar is geen vaste volgorde voor ieder stel. Individuele hulp is niet automatisch een voorwaarde voor gezamenlijke begeleiding. Samen beginnen is evenmin altijd passend, zeker niet bij onveiligheid of klachten waarvoor andere deskundigheid nodig is.

Als jullie meerdere vormen van hulp overwegen, bespreek dan met de betrokken hulpverleners wat ieder doet en hoe dat op elkaar aansluit. Vraag ook naar vertrouwelijkheid en eventuele informatie-uitwisseling. Vraag welke informatie-uitwisseling wordt voorgesteld, met welk doel en welke toestemming daarvoor nodig is. Deel niet onnodig persoonlijke gegevens van je partner.

Meer begeleiding is niet automatisch beter. Overweeg je verschillende vormen naast elkaar, bespreek dan hoe ze aansluiten en of de belasting haalbaar blijft. Het doel is passende ondersteuning, niet zo veel mogelijk afspraken.

Blijkt dat één van jullie toch geen gezamenlijk gesprek wil? Lees dan Mijn partner wil geen relatiecoaching. Wat nu?. Je kunt wel voor je eigen vraag ondersteuning zoeken.

Bij angst, dwang of geweld komt veiligheid eerst

Ben je bang voor de reactie van je partner? Word je gecontroleerd, bedreigd of gedwongen? Zoek dan eerst onafhankelijk advies via een contactmogelijkheid die je veilig kunt gebruiken. Je hoeft de keuze voor hulp niet samen voor te bereiden en hoeft geen aantekeningen te maken die jou in gevaar kunnen brengen.

Veilig Thuis is gratis en anoniem bereikbaar op 0800-2000. Bij direct gevaar bel je 112. Dwang of geweld moet niet worden behandeld als een gezamenlijk communicatieprobleem waarvoor jullie allebei verantwoordelijk zijn; je bent niet verantwoordelijk voor het schadelijke gedrag van je partner.

Een eerste stap die bij de vraag past

Je hoeft vandaag niet het hele vervolg te kiezen. Een eerste stap kan zijn: met de huisarts over je klachten praten, voor jezelf begeleiding verkennen of samen onderzoeken of relatiecoaching aansluit. Vertel daarbij eerlijk wat je zoekt en wat je nog niet weet.

Willen jullie allebei kennismaken met Spreekhuys? De gezamenlijke kennismaking is gratis en vrijblijvend, duurt ongeveer 30 minuten en vindt plaats met beide partners en Saskia en Richard in onze enige vaste praktijk in Boxmeer. Daar kunnen jullie vragen stellen en bespreken of coaching past, zonder alvast ja te zeggen tegen een betaald vervolg.

Voor praktische vragen over de werkwijze of planning kun je eerst bellen of WhatsAppen met Saskia. Je partner kan ook afzonderlijk praktisch contact opnemen. Dat voorcontact is geen inhoudelijke intake of coachingsgesprek.

Bronnen

• Thuisarts: hulp bij problemen en stress. Achtergrond bij hulpverleningsmogelijkheden; geen beslisregel voor de volgorde van individuele en gezamenlijke begeleiding.

• Veilig Thuis: contact en advies.

De vragen en voorbeeldzinnen helpen om je wensen te verwoorden. Ze bepalen niet welke behandeling je nodig hebt.