Mijn partner wil geen relatiecoaching. Wat nu?

Je voelt dat jullie elkaar langzaam kwijtraken. Je wilt er samen iets aan doen, maar je partner wil niet naar een relatiecoach. Misschien doet dat meer pijn dan je had verwacht. Want voor jou gaat het niet alleen om hulp zoeken. Het gaat om de vraag of jullie elkaar nog kunnen bereiken.

Je mist je partner. Terwijl die gewoon naast je zit.

Het is avond. De kinderen liggen op bed. De keuken is opgeruimd. Eindelijk is het rustig.

Jullie zitten samen op de bank. De televisie staat aan. Je partner kijkt op de telefoon.

Er is geen ruzie. Geen discussie. Eigenlijk is er niets aan de hand.

En toch voel je iets.

Je zou graag even praten. Niet over de boodschappen, het werk of wie morgen de kinderen ophaalt. Gewoon over jullie. Over hoe het gaat. Over hoe het vroeger voelde. Over wat je tegenwoordig mist.

Maar je begint er niet over. De vorige keer werd het een vervelend gesprek. Misschien vond je partner dat je overal een probleem van maakte. Of zei diegene dat jullie het toch goed hebben samen.

Dus denk je: laat maar.

Je kijkt weer naar de televisie. Terwijl je eigenlijk het liefst wat dichterbij zou kruipen.

Soms is het niet de ruzie die het meeste pijn doet. Soms is het de afstand op momenten waarop je juist samen bent.

Misschien herken je dat. Misschien herken je vooral hoe vermoeiend het is om steeds opnieuw te proberen uit te leggen wat er ontbreekt. En misschien ben je daarom op zoek gegaan naar relatiecoaching.

‘Moeten we nou echt naar een relatiecoach?’

Je hebt er misschien al een tijdje over nagedacht. Je hebt iets gelezen. Misschien een website bekeken. Voorzichtig voel je een beetje hoop.

Misschien helpt het als iemand ons leert om weer met elkaar te praten.

Dus op een rustig moment stel je het voor. ‘Zullen we eens samen met iemand gaan praten?’

Je partner kijkt op. ‘Waarom? Zo erg is het toch niet?’

Je probeert uit te leggen wat je bedoelt. Maar voordat je goed en wel begonnen bent, hoor je: ‘Ik ga echt niet met een vreemde over onze relatie praten.’

Misschien voel je je afgewezen. Je wilde juist laten zien dat je de relatie belangrijk vindt. Dat je niet wilt opgeven. En nu lijkt het alsof jouw uitgestoken hand niet wordt aangenomen.

Ben ik dan de enige die ons nog belangrijk vindt?

Dat kan een pijnlijke gedachte zijn.

Maar er is een verschil tussen geen relatiecoaching willen en niets aan de relatie willen veranderen. Dat verschil is de moeite waard om te onderzoeken.

Wat kun je nu het beste doen?

Als je partner geen relatiecoaching wil, probeer dan niet meteen opnieuw te overtuigen.

Begin liever met drie vragen:

1. Waartegen zegt mijn partner eigenlijk nee? Tegen coaching, tegen praten met onbekenden, tegen het gevoel beoordeeld te worden of tegen het idee dat er iets mis is?
2. Wat willen we allebei anders in onze relatie? Misschien verschillen jullie over de oplossing, maar niet over het verlangen naar meer rust, aandacht of verbinding.
3. Wat heb ik nodig als mijn partner bij nee blijft? Je kunt de keuze van de ander respecteren zonder je eigen gevoelens en grenzen te vergeten.

Dat klinkt misschien eenvoudiger dan het voelt. Want juist wanneer je bang bent elkaar kwijt te raken, is het moeilijk om niet te gaan trekken.

Twee mensen. Dezelfde relatie. Een ander verhaal.

Misschien ervaar jij dat jullie steeds verder uit elkaar groeien. Je mist gesprekken. Aandacht. Een arm om je heen zonder dat je erom hoeft te vragen.

Voor je partner kan dezelfde avond op de bank juist prettig zijn. Eindelijk rust. Even niets hoeven. Gewoon samen zijn.

Misschien heeft diegene de hele dag gewerkt, gezorgd of allerlei dingen geregeld. En komt jouw voorstel om te praten binnen als nóg iets wat niet goed genoeg is.

Dat kan pijnlijk zijn voor jullie allebei.

Jij denkt: Waarom wil je niet met me praten?

Je partner denkt misschien: Kunnen we dan nooit gewoon even fijn samen zijn?

Je begint een gesprek omdat je dichterbij wilt komen. Je partner trekt zich terug omdat diegene rust wil of een moeilijke discussie verwacht.

Jij voelt je daardoor nog minder gezien en probeert duidelijker te maken hoe belangrijk het voor je is. Je partner voelt meer druk.

En zo kan er een patroon ontstaan waarin jullie allebei iets proberen te beschermen, maar elkaar juist verder kwijtraken.

Niet ieder stel herkent dit. En terugtrekken kan ook andere redenen hebben.

Maar als het bij jullie gebeurt, is de vraag misschien niet wie er gelijk heeft.

Misschien is de vraag: Wat gebeurt er tussen ons waardoor we allebei niet krijgen wat we nodig hebben?

Misschien is je partner niet tegen hulp, maar tegen wat die ervan verwacht

‘Ik ga niet tegenover twee coaches zitten die mij vertellen wat ik verkeerd doe.’

Als je partner zoiets zegt, hoor je misschien vooral een weigering. Maar misschien zit er ook een zorg in.

De angst dat jij al hebt uitgelegd wat er misgaat. Dat de coaches jouw kant kiezen. Dat je partner zich moet verdedigen.

Of misschien is praten over persoonlijke dingen met onbekenden gewoon spannend.

Je hoeft niet te raden wat erachter zit. Vraag het.

‘Wat zou voor jou het moeilijkste zijn aan zo’n gesprek?’

En wanneer je partner antwoord geeft, probeer dat antwoord dan eerst te begrijpen. Je hoeft de bezwaren niet meteen weg te nemen. Je hoeft niet uit te leggen waarom ze onterecht zijn.

Soms helpt het al wanneer iemand merkt dat diens twijfel serieus genomen wordt. Dat geldt ook andersom.

Jouw verlangen naar hulp verdient evenveel aandacht als de twijfel van je partner.

Wat zeg je als je partner blijft weigeren?

Misschien helpt het om het woord relatiecoaching even los te laten. Niet omdat jouw wens verkeerd is, maar omdat jullie anders blijven discussiëren over de oplossing. Terwijl je eigenlijk wilt praten over wat er tussen jullie gebeurt.

Hier zijn drie situaties die je misschien herkent.

‘We lossen het zelf wel op.’

Je zou kunnen antwoorden: ‘Dat zou ik ook heel graag willen. Het gaat mij er niet om dat we per se naar een coach gaan. Ik wil vooral dat het weer fijner wordt tussen ons. Wat zouden we volgens jou samen kunnen proberen?’

Maak daarna een kleine, concrete afspraak. Bijvoorbeeld één avond per week een halfuur tijd voor elkaar, zonder telefoon of praktische afleiding.

Niet om alle problemen op te lossen. Wel om elkaar weer beter te leren horen.

‘Ik heb helemaal geen probleem.’

Dat kan extra pijnlijk zijn. Want jij ervaart wél een probleem.

Je zou kunnen zeggen: ‘Ik begrijp dat jij onze relatie misschien anders beleeft. Maar ik merk dat ik niet gelukkig ben met hoe het nu tussen ons gaat. Zou je willen luisteren naar wat ik mis, ook als jij het anders voelt?’

Je vraagt daarmee niet of je partner jouw conclusie overneemt. Je vraagt of jouw ervaring er ook mag zijn.

‘Straks krijg ik overal de schuld van.’

Je zou kunnen antwoorden: ‘Ik wil juist niet dat iemand bepaalt wie er gelijk heeft. Ik zou graag willen dat we elkaar beter begrijpen. Wat zou jij nodig hebben om je veilig genoeg te voelen voor zo’n gesprek?’

Misschien komt er ruimte. Misschien niet. Maar je hebt dan in ieder geval geprobeerd om een gesprek te voeren in plaats van een overtuigingsstrijd.

Wat kun je beter niet zeggen?

Wanneer je verdrietig of gefrustreerd bent, is het begrijpelijk dat je iets zegt als: ‘Als je echt van me houdt, ga je mee.’

Maar daarmee wordt relatiecoaching een bewijs van liefde. En dat kan de druk vergroten, juist wanneer je partner al twijfelt.

Je kunt beter vertellen wat er achter jouw voorstel zit: ‘Ik vraag het niet omdat ik vind dat jij alles verkeerd doet. Ik vraag het omdat ik ons mis. En omdat ik graag wil ontdekken hoe we elkaar weer kunnen vinden.’

Je vraagt daarmee niet om gehoorzaamheid, maar om betrokkenheid.

Wanneer ‘laat maar’ een gewoonte wordt

Misschien ben je inmiddels op een ander punt beland. Je begint steeds minder vaak over wat je bezighoudt. Niet omdat het je niets meer doet. Maar omdat je bang bent voor de teleurstelling.

Je weet ongeveer hoe het gesprek zal verlopen. En je hebt de energie er niet meer voor.

Dus zeg je steeds vaker niets. Je verwacht minder. Vraagt minder. Vertelt minder.

Aan de buitenkant lijkt het misschien rustiger. Er zijn minder discussies. Maar vanbinnen kan de afstand juist groter worden.

Niet iedere stilte is rust. Soms is stilte een manier geworden om teleurstelling te voorkomen.

Als je dit herkent, verdient dat aandacht. Ook als jullie weinig ruzie hebben. Ook als het dagelijks leven gewoon doorgaat. Ook als je partner denkt dat het eigenlijk best goed gaat.

Want een relatie kan er van buiten rustig uitzien, terwijl iemand zich vanbinnen steeds eenzamer voelt.

En als jij steeds degene bent die het probeert?

Misschien ben jij degene die artikelen leest, gesprekken begint en oplossingen zoekt. Die na een ruzie als eerste toenadering probeert te vinden. Die steeds opnieuw hoopt dat het deze keer anders gaat.

En misschien ben je daar moe van. Niet omdat je niet meer van je partner houdt. Maar omdat je niet weet hoe je het nog moet aanpakken.

Je kunt je afvragen waarom het initiatief steeds van jou moet komen.

Tegelijk kan je partner betrokkenheid op andere manieren proberen te laten zien: door praktische dingen te regelen, tijd vrij te maken of juist conflicten te vermijden.

Dat kan een verschil in beleving verklaren, maar het maakt jouw gemis niet minder belangrijk. En het betekent ook niet dat alle verantwoordelijkheid automatisch gelijk verdeeld is.

Misschien helpt deze vraag: ‘Wanneer voel jij je eigenlijk gezien en gewaardeerd door mij?’ En daarna: ‘Mag ik je vertellen wanneer ik dat gevoel mis?’

Het antwoord kan jullie verrassen. Of duidelijk maken hoe verschillend jullie behoeften zijn. Beide uitkomsten kunnen waardevol zijn.

Begrip hebben betekent niet dat je jezelf moet vergeten

Je kunt begrijpen dat je partner praten moeilijk vindt. En toch verdrietig zijn dat jullie nauwelijks nog echt met elkaar praten.

Je kunt begrijpen dat iemand moe is. En toch verlangen naar aandacht.

Je kunt begrijpen dat je partner geen relatiecoaching wil. En toch voelen dat er iets moet veranderen.

Die gevoelens kunnen naast elkaar bestaan.

Je hoeft jouw verdriet niet kleiner te maken om ruimte te geven aan dat van je partner.

Misschien kun je zeggen: ‘Ik wil begrijpen waarom dit voor jou zo moeilijk is. En ik wil ook graag dat je weet hoeveel het mij doet dat we elkaar zo weinig bereiken.’

Dat is geen ultimatum. Het is een poging om allebei zichtbaar te worden.

En als er niets verandert?

Dan mag je verder kijken dan de vraag of je partner naar coaching wil.

Misschien hebben jullie al vaker beloofd meer tijd voor elkaar te maken. Misschien ging dat even goed en vielen jullie daarna terug in oude gewoonten.

Dat hoeft niet te betekenen dat niemand zijn best heeft gedaan. Maar je mag wel eerlijk kijken naar het verschil tussen goede bedoelingen en wat er werkelijk gebeurt.

Bij Spreekhuys gebruiken we onder andere het regiemodel: onderzoeken wat je kunt veranderen, wat je kunt accepteren en wanneer afstand nemen een mogelijkheid is.

In deze situatie kan dat betekenen dat je erkent: Mijn partner wil op dit moment geen relatiecoaching.

Je hoeft die keuze niet prettig te vinden. Maar je kunt de ander niet dwingen.

Daarna komt een andere vraag: Wat kan en wil ik zelf met deze situatie?

Misschien vinden jullie samen een andere manier. Misschien wil je individueel onderzoeken wat je nodig hebt. En misschien ontdek je dat er grenzen zijn aan wat je nog kunt dragen.

Een grens stellen betekent niet dat je de ander moet bedreigen met een vertrek. Het betekent eerlijk zijn over wat voor jou belangrijk en houdbaar is.

Lees ook ons artikel over acceptatie in je relatie.

Hoe zorgen we bij Spreekhuys dat beide partners gehoord worden?

Misschien ziet je partner op tegen het idee om met twee relatiecoaches te praten. Dat begrijpen we. Het kan kwetsbaar voelen om persoonlijke dingen te delen met mensen die je nog niet kent.

Daarom houden we het eerste contact bewust praktisch.

Je kunt Saskia bellen of WhatsAppen met vragen over onze werkwijze, de kennismaking en wat je kunt verwachten.

Tijdens dat eerste contact bespreekt Saskia niet inhoudelijk jullie relatieproblemen. Je partner kan desgewenst zelf ook vooraf praktisch contact opnemen.

Wanneer jullie allebei bereid zijn om kennis te maken, ontvangen Saskia en Richard jullie samen in Boxmeer.

Daar krijgt ieder de ruimte om te vertellen hoe diegene de relatie beleeft. Niet om een schuldige aan te wijzen. Wel om zorgvuldig te onderzoeken wat er tussen jullie gebeurt en of onze begeleiding passend is.

Neutraliteit betekent daarbij niet dat schadelijk gedrag wordt goedgepraat. Veiligheid en verantwoordelijkheid blijven belangrijk.

Wat als je partner niet mee wil, maar jij wel behoefte hebt aan hulp?

Dan kun je ook individueel met een coach praten. Niet om te leren hoe je jouw partner alsnog kunt overtuigen. Maar om aandacht te geven aan jouw eigen verhaal.

Misschien wil je begrijpen waarom bepaalde situaties je zo raken. Misschien wil je onderzoeken welke verwachtingen je hebt, waar jouw grenzen liggen of waarom je steeds op dezelfde manier reageert.

Bij individuele coaching werk je bij Spreekhuys met één coach. Het gaat om jouw eigen inzicht, behoeften en keuzes. Niet om een oordeel over de partner die er niet bij is.

Dat kan je helpen om duidelijker te worden over wat je wilt en wat je zelf kunt beïnvloeden. Maar het geeft geen garantie dat je partner verandert.

Wanneer samen praten niet veilig is

De gespreksvoorbeelden in dit artikel zijn bedoeld voor relaties waarin beide partners veilig hun mening kunnen geven.

Ben je bang voor de reactie van je partner? Is er sprake van intimidatie, bedreiging, geweld of dwingende controle? Dan is samen praten of gezamenlijke coaching niet vanzelfsprekend veilig.

Zoek eerst afzonderlijk advies bij een passende professional, bijvoorbeeld je huisarts of Veilig Thuis, via 0800-2000. Bij direct gevaar bel je 112.

Ook bij ernstige psychische klachten of andere complexe problemen kan gespecialiseerde hulp nodig zijn. Relatiecoaching vervangt geen medische of psychologische behandeling.

Veelgestelde vragen

Mijn partner wil niet naar relatietherapie. Kan relatiecoaching wel?

Misschien, maar het hangt af van de bezwaren van je partner. Spreekhuys biedt relatiecoaching, geen relatietherapie. Ook coaching vraagt vrijwillige deelname en de bereidheid om samen te onderzoeken wat er speelt.

Kan ik onze relatie in mijn eentje verbeteren?

Je kunt je eigen gedrag, communicatie en keuzes onderzoeken. Dat kan invloed hebben op jullie contact. Maar je kunt niet in je eentje bepalen hoe de ander reageert of of de relatie verandert.

Hoelang moet ik wachten tot mijn partner wel wil?

Daar bestaat geen vaste termijn voor. Je kunt ruimte geven om na te denken en tegelijkertijd duidelijk zijn over wat jij nodig hebt. Kijk niet alleen naar wat wordt beloofd, maar ook naar wat er daadwerkelijk verandert.

Kan ik alleen kennismaken met Spreekhuys?

Je kunt afzonderlijk praktisch contact opnemen met Saskia. Een kennismaking voor gezamenlijke relatiecoaching vindt plaats met beide partners en beide coaches. Individuele coaching met één coach is een afzonderlijke mogelijkheid.

Wat als mijn partner helemaal niet aan onze relatie wil werken?

Dan is het belangrijk om te onderzoeken wat jij nodig hebt, wat je kunt accepteren en welke grenzen voor jou belangrijk zijn. Je hoeft niet meteen een beslissing te nemen. Je hoeft ook niet te doen alsof de situatie je niets doet.

Misschien verlang je vooral naar het gevoel dat jullie weer samen zijn

Misschien gaat het je uiteindelijk niet eens om relatiecoaching.

Misschien verlang je naar iets wat vroeger zo vanzelfsprekend leek.

Dat je samen kunt lachen om iets kleins.

Dat je iets kunt vertellen zonder eerst te bedenken hoe het zal vallen.

Dat je naast elkaar zit en niet hoeft te twijfelen of de ander je wel echt ziet.

Dat je je weer een team voelt.

En misschien mist je partner iets anders. Meer rust. Meer waardering. Meer ruimte om zichzelf te zijn.

Misschien liggen jullie verlangens dichter bij elkaar dan jullie denken. Misschien ook niet. Dat kun je niet vooraf weten.

Maar wanneer het veilig is en jullie allebei bereid zijn om te luisteren, kan er ruimte ontstaan voor een ander gesprek.

Niet om te bepalen wie gelijk heeft. Maar om elkaar weer iets beter te begrijpen.

Soms begint verbinding niet met samen naar een coach gaan, maar met elkaar durven vertellen wat je werkelijk mist.

En soms begint duidelijkheid met eerlijk luisteren naar jezelf.

Willen jullie samen onderzoeken wat mogelijk is?

Bij Spreekhuys begeleiden Saskia en Richard stellen die willen werken aan hun relatie, communicatie en onderlinge verbinding.

Een gezamenlijke kennismaking in Boxmeer is gratis, vrijblijvend en duurt ongeveer 30 minuten.

Heb je eerst praktische vragen? Dan kun je Saskia bellen of WhatsAppen. Ook je partner kan vooraf zelf contact opnemen.

Plan een vrijblijvende kennismaking.

Bronnen en verdieping

• The Gottman Institute — My Partner Won’t Work On Our Relationship
• The Gottman Institute — Help! My Partner Won’t Go to Therapy
• Veilig Thuis

De situaties in dit artikel zijn fictieve voorbeelden van herkenbare relatiepatronen, geen beschrijvingen van cliënten. De beschreven werkwijze is die van Spreekhuys. Externe bronnen bieden aanvullende inzichten en geen garantie op een bepaalde uitkomst.

Door Saskia Schoenmakers en Richard de Wit — relatiecoaches bij Spreekhuys in Boxmeer. Vanuit onze gezamenlijke werkwijze begeleiden wij stellen bij communicatie, onderlinge verbinding en het onderzoeken van terugkerende patronen.